قوانین مورفی

قوانين مورفي تسکين دهنده بدبياري ها و بدشانسي هاست

يادآوري قوانين مورفي تسکين دهنده بدبياري ها و بدشانسي هاست. قانون مورفي در سال 1949 در پايگاه نيروي هوايي ادوارز شکل گرفت. مورفي مهندس هوافضا بود که روي يک پروژه کار مي کرد. در يکي از سخت ترين آزمايشهاي پروژه يک تکنسين خنگ تمام سيم ها را برعکس وصل کرد و آزمايش خراب شد. مورفي درباره اين تکنسين گفت: " اگه يه راه براي خراب کردن چيزي وجود داشته باشه او همون يه راه رو پيدا مي کنه " و اين اولين قانون مورفي بود. در ابتدا در فرهنگ فني مهندسين رواج پيدا کرد و بعد به فرهنگ عامه راه پيدا کرد. بعداً قوانين ديگري هم بعد از کسب رتبه لازم از بنياد مورفي در زمره قوانين اصلي قرار گرفتند.

حالا قوانين مورفي و قوانين استنباط شده از آن: 

         اگر در توده يا کپه اي به دنبال چيزي بگردي، چيز مورد نظر حتما در ته قرار دارد

         هيچ کاري آن طور که به نظر مي رسد ساده نيست

        وقتي در ترافيک گير کرده اي لايني که تو در آن هستي ديرتر راه مي افتد 

        هر کاري بيش از آنچه فکرش را مي کني دو برابر آنچه بايد وقت مي برد. مگر اينکه آن کار ساده به نظر برسد که در آن صورت سه برابر وقت مي گيرد. 

      . هر چيزي که بتواند خراب شود خراب مي شود آن هم در بدترين زمان ممکن 

       اگر چيزي را مقاوم در برابر حماقت احمق ها بسازي احمق باهوش تري پيدا مي شود و کارت را خراب مي کند.

        در صورتي که شانس انجام درست يک کار پنجاه پنجاه باشد احتمال غلط انجام دادن آن نود درصد است. 

       -وسايل نقليه اعم از اتوبوس، قطار، هواپيما و... هميشه ديرتر از موعد حرکت مي کنند مگر آن که شما دير برسيد. در اين صورت درست سر وقت رفته اند. 

       اگر به نظر مي رسد همه چيزها خوب پيش مي روند حتما چيزي را از قلم انداخته اي

   .     احتمال بد پيش رفتن کارها نسبت مستقيم با اهميت آنها دارد 

         -هر وقت خودت را براي انجام دادن کاري آماده کرده اي ناچار مي شوي اول کار ديگري را انجام دهي 

         -اشياي قيمتي اگر سقوط کنند به مکان هاي غيرقابل دسترس مثل کانال آب يا دستگاه زباله خرد کن (آن هم در حالي که روشن است) مي افتند.. 

         -مادر هميشه راه بهتري براي انجام کارتان پيشنهاد مي کند البته بعد از اينکه کار را به سختي انجام داده باشيد.          

امتحانات پايان ترم براساس کلاسي است که در آن غايب بوده اي.80%  -

         وقتي قبل از امتحانات نکات را مرور مي کني مهمترين شان ناخوانا ترينشان است- 

قوانين اتوبوسي مورفي:  

         اگر تو ديرت شده اتوبوس هم دير مي آيد

اگر زود برسي اتوبوس دير مي آيد. اگر دير برسي اتوبوس زود رسيده است

       اگر بليت نداشته باشي پول خرد هم نداري. وقتي پول خرد داري که بليت هم داري

       -هر چه بيشتر از راننده بپرسي که کدام ايستگاه بايد پياده شوي احتمال اين که درست راهنمايي ات کند کمتر خواهد شد 

     -مدت زيادي منتظر اتوبوس مي ماني و خبري نيست پس سيگاري روشن مي کني. به محض روشن شدن سيگار، اتوبوس مي رسد. (به عبارت ساده اگر سيگار را روشن کني اتوبوس مي رسد)

       اگر براي زودتر رسيدن اتوبوس سيگار را روشن کني اتوبوس ديرتر مي آيد  -

قوانين كامپيوتري مورفی: 

       .  ديسک مشتري در سيستم تو خوانده نمي شود  -

        -اگر براي خواندن آن نرم افزار پيچيده اي روي سيستمت نصب کني آخرين باري خواهد بود که چنين ديسکي به دستت مي رسد. 

قوا نين عاشقانه ي مورفي:  

     . همه خوب ها تصاحب شده اند ، اگر تصاحب نشده باشند حتما دليلي دارد 

       .  هر چه شخص مذکور بهتر و مناسب تر باشد، فاصله اش از تو بيشتر است

         -شعور ضربدر زيبايي ضربدر در دسترس بودن مساوي عددي ثابت است. ( که اين عدد هميشه صفر است).

         ميزان عشق ديگران نسبت به تو نسبت عکس دارد با ميزان علاقه تو به آنها -

       -چيزهايي که يک زن را بيش از هر چيز به مردي جذب مي کند همانهايي اند که چند سال بعد بيشترين تنفر را از آنها خواهد داشت. 

فلسفه مورفي:

" لبخند بزن... فردا روز بدتريه "

تازگیها در اکثر میهمانیها پای حرکات موزون که وسط می آید موزیک تکراری از آقای محسن به گوش میرسد که البته به نظر من تنها یکی از مصارف این آهنگ عمیق و تاثیر گذار .دادن ریتم به مجلس و مفرح کردن فضاست  باور کنید راست میگویم من دقیقا این موضوع را دیشب در حالی که تحت تاثیر فضا بودم کشف کردم فکر کن من اون وسط به چه نتایجی رسیدم:

                                                       به نام خدا!

ابتدای امر معرفی خواننده آقای محسن خان که زحمت کشیده این آهنگ را  هم سرودن هم ساختن هم تنظیم کردن که البته جا داره ازشون تشکر کنیم چون واقعا دیگه از آهنگ قد بالا و نیلوفر و تو خوشگلی و اینجور موسیقیهای حرکات موزون آور جهت نرمش شبگاهی در مجالس لهو ولعب زده شده بودیم.

بله میگفتم در این ترانه ابتدا شاعر به معرفی شخصیت اصلی داستان با محوریت عروسک وملوسک چشمان دیواننه کننده ایشان می پردازد و در بخشی از این شعر می فرماید

تو که عروسکی تو که ملوسکی دیوونه اون چشاتم که البته به نظر می رسد  شاعر با استفاده از این تلمیحات سعی در انتقال مفاهیم به مخاطب مبنی بر آنکه  با نوعی میوه که از قضا در نامش "لو"  هم دارد طرف است

اما در ادامه ما به صورت یک شوک دراماتیک در بخش دوم این شعر متوجه میشویم که از قضا محسن خان به جای یک میوه لو دار صرفا با یک عدد گلابی روبروست و سعی دارد با صنعت اگزجره شخص مذکور را برای هم پایه کردن حرکات موزونش با مطرح کردن جملاتی مثل " تو که جونمی مهربونمی میخوام باهام برقصی" به گناه بکشاند  البته ما در حاشیه این داستان هم کاملا پی به گلابی بودن فرد مذکور میبریم چون ایشان آنقدر با تکرار کردن " چجوری؟ اینجوری؟  و" تو بهم میگی چجوری" در سرتا سر تراانه محسن خان را به چالش میکشاند که نه تنها وی بلکه کلیه مدعوین میهمانی هم هوا برشان میدارد

و خلاصه اینکه اولین گره داستان ایجاد شده و پس از اینکه روی شخصیتها به هم باز می شود پیشنهادهای بیشرمانه روند طبیعی به خود گرفته و صراحتا تقاضا می شود" با من برقضو.........الی المفسده فی ارضها" اما در این بین نا گفته نماند که فرد مذکور همچنان با سئوالان کلیشه ای خود ادامه میدهد" چه جوری اینجوری؟"

در بخشی از این ترانه به نظر میرسد  در میانه داستان گلابی مذکور عاشق محسن خان میشود چون محسن خان هم کعینه تمام هم جنسان خودش به محض پی بردن به این موضوع یهو به سیم اخر زده و شکایت میکند که" اینجوری میخواهی قر بدهی؟ همه مردم را با قر دادنت فربدهی آیا" طوری که انگار نه انگار اول خودش شروع کرده که البته" در این قسمت بیشتر تکیه بر نوعدوستی  محسن خان و نگرانی او از فر خوردن مدعوین به صورت کاملا زیر پوستی شده اما بعد به نظر میرسد گلابی قهر میکند و محسن خان جو گیر را سر جایش می نشاند و خلاصه اینکه گلابی عاشق اینقدر به سئوالات کلیدی خود مبنی بر " چه جوری اینجوری " ادامه میدهد که محسن از کوره در رفته و بی پرده و کاملا آنالیز شده خواسته خود را اینگونه مطرح میکند" با من برقص وحال عاشقها را بد کن موهایت را پریشان کرده و از خاصیت چسبندگی مویینگی استفاده بهینه برده و به من نزدیک شو"اما گلابی همچنان توجیه نشده و باز می پرسد" چه جوری اینجوری؟" و اینجاست که ما در روند داستان پی به ازدواج فامیلی پدر و مادر گلابی عاشق میبریم و این پیام در گوشمان زنگ میزند که با ازدواج فامیلی علاوه بر بیماریهای تالاسمی و انمی مونگولیسم هم گریبانگیر خانواده خواهد شد یک لحظه غفلت یک عمر مونوگولیسم

خلاصه از آنجا که محسن خان بدجوری گلابی در گلویش گیر کرده باز هم دست بردار نیست و به توجیه کردن گلابی ادامه میدهد و ابنبار میگوید" میخواهم بگویم ای گل من از حرارات تو بنده داغ شده ام"  که البته در این قسمت داستان ترانه سرا به صورت کاملا زیرکانه سعی در باز کردن یکی دیگر از اسرار های   گلابی داشته و  می خواهدبه مخاطب تفهیم کندکه گلابی دیپلم ردیست چرا/؟چون هنوز فیزیکش رو پاس نکرده و محسن در کمال فداکاری  سعی داردبه صورت عملی و ملموس قانون آنتالپی و انتقال گرما در شرایط همرفتی را به وی بفهماندکه البته متاسفانه باز هم با سئوال " چه جو.ری اینجوری " روبرو میشود

و این داستان اینقدر ادامه پیدا میکند تا محسن کلهم بیخیال توجیه کردن گلابی شده و می رود تا در غم عشق بسوزد با پا یانی تراژدیک و متاسفانه هنوز هم کسی گلابی را توجیه نکرده و او همچنان میپرسد" چه جوری؟ اینجوری؟"

وما از این داستان نتیجه میگیریم که:

1.       هر گلابی هلوست اما هر هلویی گلابی نیست

2.       ازدواج فامیلی خیلی خطر ناکه محسن

3.       گر صبر کنی کل رقص رو از دست دادی برادر من طرف توجیه نشد برو خودت برقص

4.       گلابیها نمیتوانند تک ماده بزنند واگرنه گلابی قصه  مادیپلمش را میگرفت

5.       صنعت ترانه سرایی ما چه خواهدشد؟

6.       اگر شما آهنگ را نشنوید عمرا خنده تان بگیرد

 به سلامت خداحافظ عزیزم

روی مبل نشسته ای و تلویزیون تماشا می کنی و به او فکر می کنی. حتماً حالا همه همسایه هاخوابیده اند. صدایشان که نمی آید.

 شاید اون الان داره به تو فکر می کنه یعنی ممکنه.

اگر بری روی تخت دراز بکشی شاید خوابت ببره. بلند می شی تلویزیون را خاموش می کنی. بی اختیار چراغ اتاق خواب را روشن می کنی . شاید برای اینکه بتوانی رختخواب را بهتر ببینی . چراغ را خاموش می کنی . روی تخت دراز می کشی و پتو را روی سرت .

 اگر چشمانت را ببندی و به چیزی فکر نکنی حتماً خوابت می برد . کاش می شد بعضی از خاطره ها را فراموش کرد . اگر خودت را بزنی به فراموشی باز هم فایده ای ندارد . فقط انگار خودت را گول زده ای . یادت رفته لامپ حال را خاموش کنی حوصله اش را نداری . بگذار تا صبح روشن باشد .

اگر آن دختر زنگ نمی زد . شاید حالا به خواب رفته بودی . گوشت را کنار ضبطی می گذاری. صدای نوار را می شنیدی . یادت نیست چه ترانه ای می خواند .

تلفن زنگ می زند...

سکوت

سکوت

 در اینجور مواقع چیزی می گفتی و گوش را می گذاشتی . اما این بار گوشی را نگه داشتی . انگار منتظر چیزی بودی . نوار خاموش شده بود . فوت می کنی توی گوشی . صدایی آن طرف گوشی فوت می کند . ـ الو ...

-بله بفرمایید .

-من اینجا ایستادم زیر درخت سرکوچه . پیرهن و شلوار سفید تنمه . می آین دنبالم ؟

-باشه ، حتماً

-اگر میشه یه کم به خودتون برسین . یه دسته گل سرخ هم برام بیارین . اگه میشه یه کم سریعتر بیاین. حالا چقدر طول می کشه تا بیاین؟

صدای قشنگی دارد و تو حس می کنی دست و پایت را گم کرده ای . نمی دانی چه بگویی . بلاخره می گویی : ده دقیقه تا یه ربع.

-باشه منتظرم.

گوشی را می گذارد. گوشی را می گذاری .

 کاش دوباره زنگ بزند تا بتوانی دوباره صدایش را بشنوی . نکند دیگر زنگ نزند.

 می زند.

مطمئنی دوباره تلفن می زند . بلاخره تلفن می زند و می گوید : پس چی شد آقا ؟

می گویی : اومدم اما شما نبودین

-اتفاقاً من دقیقاً یه ربع اینجا وایسادم

-پس وایسا تا زیر پایت علف سبز شه

یا چیز دیگری گفته بودی که خندید.

 گفته بودی : صدایش را دوست داری . گفته بود : دلش می خواهد مدام برایت حرف بزند .

اون موقع نمی دونستی کیه...

 گفته بود : از تنهایی خسته شده و دارد درجا می زند .

گفته بودی : این هاهمه بازیه...عشق دروغه...دوست داشتن دروغه می خوای تنها باشی

. پرسیده بود : پس آیندت چی ؟دلت چی؟

 گفته بودی : شاید بعداً بهش فکر کردم... کی از اینده خبر داره

 پرسیده بود : اسمت چیه ؟ گفته بودی : سینا .

 پرسیدی : چی صدات کنم ؟ گفته بود : نازنین ، یعنی واسه هر کی زنگ می زنم اسمم می شه نازنین.

چقدر اصرار کردی اما دلش می خواست نازنین بماند . چه خوب یادت مانده . انگار همین دیروز بود چشمانت را باز می کنی . پتو را از روی سرت کنار می زنی و می اندازی روی سینه ات . به سقف خیره می شوی . یک سایه ریز و دو سایه درشت  شبیه یک خط ریز و دو خط درشت روی سقف می بینی .

گفته بودی : فردا می خواهی ببینی اش .

گفته بود : نمی تواند .

شماره اش را خواستی اما حرفی نزد .

گفته بودی : پس خدا نگهدار .

 گفته بود : دوستی مون چقدر زود تموم شد . به سلامت خداحافظ عزیزم.

ولی این فقط یه شروع بود

شروع یه رابطه خیلی خیلی صمیمی

نمی دونستی اگر دوباره صدایش را بشنوی می شناسی یا نه .

 از او فقط به اندازه یک صدا یادت مونده. آخه خیلی گذشته از اون موقع که اون همه کس تو بود.........

تازه از بیرون برگشته  بودی که تلفن زنگ خورد  نشستی روی مبل و زنگ چهارم که خورد گوشی را برداشتی .

-بله بفرمایید.

-می خواستم با آقا سینا حرف بزنم .

-خودم هستم بفرمایید .

صدای زیر زنانه  ساکت می شود .

-ببخشید اشتباه شد .

گوشی را می گذارد . به گوشی تلفن زل می زنی .

 انگار صدایش را می شناسی . نه اشتباه می کنی . اشتباه گرفته بود . از اینجور مسائل زیاد پیش می آید . باید حدس می زدی .

 چطور پیدایت کرده؟

اصلاً چطور دوباره یادت افتاد؟

بعد اون همه بدی که در حقت کرد؟

 اگر تا صد بشماری حتماً خوابت می برد . یک ، دو ، سه ... حوصله شمردن نداری .

بارها دیدی اش  توی کوچه،خیابون .

 چشمانت را باز می کنی و دوباره به خط های روی سقف خیره می شوی . به یک خط ریز و دو خط درشت . یکی از خط های درشت به خط ریز نزدیکتر است . چشمانت را می بندی . صبح زود باید بلند شوی . زده به سرت . خیالاتی شده ای . اصلاً همه شان همینطوری حرف می زنند . تنهایی زندگی کردن همین مشکلات را هم دارد . بهتر است بخوابی . فردا می توانی دوباره فکر کنی.

ولی من نمی خوام دیگه بهش فکر کنم....چرا اومد سراغم...

می گه پشیمونه

اصلاٌ به من چه؟

خودمو عشقه....

شادی جون اینو نوشتم که نگی چیزیو بهت نگفتم

می دونم دلتون واسم خیلی تنگ شده

طبیعیه آدمای مهم همش تو دل بقیه جا دارن دیگه

من الان کردستان هستم

جای همتون خالی

اینقدر شهر باحال ...زیبا ...خنک

اصلاٌ آخرشه

امودم یه آپ ردیف می ذارم که حال کنید...

فعلاٌ بای

برارکم و خاخوراکانم

سلام به

شاید نوشتم ......

از تو .....

یا از خودم ......

هنوز نمی دونم .............

فقط می دونم دلم خیلی گرفته ............

دلم یه همصحبت می خواد .........

دلم می خواد حرف بزنم ......

دلم خیلی گرفته .........

شاید نوشتم .......

شاید .......

چند وقتیه تمام نوشته هام به همه چیز تعلق داره جز من همه اش پر از خاطرات  پر ازدلتنگی که با تمام وجودم خلاصه کردم که دلزده نباشه بدون اینکه بدونم دلزده نشده دلمرده شده واقعا چرا؟!

از خودم ننوشتم مگه نه از وجودم از اون چیزی که بهانه زدن وبلاگ بود. می خواستم تمام حرفهای نزده رو زده باشم ولی نزدم اون چه باید می گفتم. می دونید دیگه عصبانی نمی شم حسودی نمی کنم کینه به دل نمی گیرم دنیا رو می بینم مثل یک تابلوی بهاری همه چیز زیباست ... ولی من هنوز هم ناراحت می شم بیشتر از اونی که عصبانی باشم ناراحتم .از خم جاده از تاریکی شب از همه چیز من دلخورم.دنیا میگذره ولی نه با نفهمیدن ها از کنار همه چیز گذشتن ها

دلم اینروزا زیاد تنگ میشه واسه همه. واسه دوستام واسه خوشی هام. واسه عشق ممنوع روزای نوجوانیم توی اون اتاق تاریک و ساعت ها و ساعت ها تلفنی صحبت کردن و ذوق کردن از اینکه کسی، انسانی منو گلم خطاب کنه و بهم محبت کنه ...فک کن دوازده سیزده ساله باشی و تنها، اول نوجوونیت باشه و یکی باشه همه چیزت. من بودم و یکی که شده بود تموم رویاهام .اون موقع خوب بود مهربون بود. باهام حرف میزد. درد و دل میکرد. گریم مینداخت می خندوندم. تنهاییم کمتر میشد و عشقش بیشتر و بیشتر تا بالاخره تموم شد.

خوب شد تموم شد…شاید این تنها شانس زندگیم بود که آوردم... اون اشتباه بچگی هم تموم شد

خوب شد که رفت ...حالا دلم بیشتر واسه سینای اون موقع تنگ شده..

دلم حتی واسه شادی هم تنگ میشه

شادی...شادیه خودم

یه اتفاق..یه حادثه

باعث شد بشه همه کسم

دلم واسه اونم تنگه....خیلی.....دلیلشو نمی دونم....نکنه اونم یه روز بره...

بره و باز من بمونم و یه مشت خاطره

 خیلی وقته من ما، شدم. نمی دونم چرا مثل بقیه ا نمی تونم بشینم زندگیمو کنم.. یک زندگی آروم بدون دردسر.

بدون فکرای الکی

فقط باید بگم دلتنگم زیاد...خیلی زیااااد ...روزای تکراری هم که دیگه ول کن نیست

شاید یه اتفاق نو ..شاید یه کار نو بتونه دوباره برم گردونه به روزای خوب قبلیم

نمی تونم بنویسم دیگه....خستم خیلی زیاد خستم...از همه چی...از چیزایی که میخوام و دورن از ادما از همه و همه خستم...

سلام

اومدن به خلوتت حس قشنگی داره .قشنگ مثه همه چیزای دیگه مثه بودنت ، گفتنت ،شیطنتات و ...
روزی که شروع کردیم نه تو و نه من نمیدونستیم به اینجا میکشه شاید برا من یه احوالپرسی ساده بود .یه دوستی مثل بقیه دوستیها.واسه تو چی؟غیر این بود؟